decydenci „buszujący w zbożu” i wiraże pochyłe, czyli słów kilka o dobrym decydowaniu - dla Niego

Zaktualizowano: 26 sty

gdybyś przypadkiem mijał to miejsce, mijał w tym samym, co oNa czasie, to zobaczyłbyś ją siedzącą, pochyloną nad kartką.


gdybyś przypadkiem zatrzymał się na chwilę, dostrzegłbyś, że nie była nieruchoma. nieustannie i często pochylała się nad kartką, coś na niej dopisywała, coś skreślała, coś łączyła, coś zakreślała.


gdybyś przypadkiem popatrzył na nią dłużej, pomyślałbyś – coś tworzy, o czymś myśli.


gdybyś przypadkiem myśl tą chwycił, zmieniłbyś swoje plany[1].


gdybyś przypadkiem zmienił swoje plany, nie poszedłbyś na spotkanie, na które się śpieszysz, tylko poszedłbyś w jej kierunku. postąbiłbyś inaczej niż zwykle.


gdybyś przypadkiem poszedł w jej kierunku, wszedłbyś do kawiarni, w której siedziała.


gdybyś przypadkiem wszedł do tej kawiarni, to jeszcze chwilę popatrzyłbyś, jak pracuje.


gdybyś przypadkiem jeszcze chwilą na nią popatrzył, to na pewno podszedłbyś do niej i zapytał:


- przepraszam bardzo, interesuje mnie co robisz?


oNa,


gdyby przypadkiem chciała Ci to wyjaśnić, popatrzyłaby na Ciebie i odpowiedziałaby:


- decyduję.

- decydujesz? z daleka wygląda, że „coś” o czym myślisz zapisujesz.

- stanowczo decyduję, choć masz rację cały proces, cały OS[2] zapisuje.

- „OeS”?

- tak, OeS. jeśli przypadkiem miałbyś trochę czasu, usiądź proszę – powiedziałaby do Ciebie – wytłumaczę Ci wszystko, chcesz?

- tak poproszę – przypadkiem odpowiedziałbyś jej, inaczej niż zwykle.

- to dobrze. proszę pytaj o wszystko, co Cię zainteresuje.

- dobrze, przed chwilą wspomniałaś o jakimś „OeSie”, prawda?

- tak, właśnie tak sobie ten swój sposób decydowania nazwałam.

- a dlaczego tak?

- bo on i wciągający i bardzo niebezpieczny jest, tak jak odcinki specjalne w rajdach samochodowych.

- wyjaśnisz?

- spróbuję.

- pomyśl sobie proszę o jakieś decyzji, którą będziesz musiał w najbliższym czasie podjąć i której konsekwencje dotyczyć będą dużych pieniędzy i dużej liczby ludzi?

- ok, w mojej roli to nietrudne[3]

- fajnie – odpowiedziałaby – wiesz już, że to łatwe decydowanie nie będzie.

- oj nie będzie, nie będzie. pieniądze i to duże i jeszcze ludzie - niebezpieczne związki[4], niebezpieczne rewiry.

- to zapnij pasy i uważaj, bo od razu w pierwszy niebezpieczny wiraż wchodzimy, wiraż bardzo pochyły?

- pochyły?

- tak, ponieważ jak nie zwolnisz to się odchylisz, od racjonaliści w tym decydowaniu się odchylisz.

- „od racjonalności się odchylisz”, co to znaczy?

- najprościej znaczy to tyle, że któryś z błędów z listy LPP[5] popełnisz.

- rozumiem, a w przypadku tej mojej decyzji, na początku procesu, na który z tych błędów zwróciłabyś największą uwagę?

- na trójkątny lub czworokątny.

- błąd trójkątny?

- spójrz proszę na mój rysunek, to od niego sobie tak ten błąd nazwałam. gdy go narysuje, to go najczęściej nie popełniam.

- nie popełniasz, to znaczy na czym on polega?

- a na tym, że decydentom często się zdaje, że mózg ich - tylko ich do tego decydowania przystaje.

- a nie przystaje?

- no nie przystaje, bo miejsca w jednym mózgu na wszystkie informacje, potrzebne do właściwej decyzji nie staje.

- rozumiem, a ty go nie popełniasz, ponieważ trójkąt sobie narysujesz, are you kidding me?

- nie żartuję sobie, ponieważ wtedy wiem, że nie sama zdecyduje, lecz z tymi, których do tego współdecydowania, o sorry, trójkąta zapraszam.

- a i stąd przy wierzchołkach imiona i role.

- tak, czasami ten trójkąt bermudzkim nazywam.

- dlaczego?

- ponieważ czasami mocno wrze w nim i bulgocze.

- a wrze i bulgocze, dlaczego?

- dlatego, że intensywnie „dobrych” igieł w stogu siana szukamy.


w tej chwili uważnie byś na nią popatrzył.

uśmiechnąłbyś się, gdybyś przypadkiem tam był i powiedziałbyś:

- really? trójkąt bermudzki i dobre igły w stogu siana, a jak to się ma do mojego lub twojego decydowania, choćby tego dotyczącego dużych pieniędzy i ludzi?

- a ma się – odpowiedziałaby – wciąż jeszcze chcesz posłuchać?

- tak, chcę – odpowiedziałbyś, gdybyś przypadkiem w tej chwili ponownie spojrzał na jej rysunek.

- spójrz na stóg siana. nie mój on jest, tylko Herberta Simon’a[6]. to on decydowanie do poszukiwania igły w stogu siana kilkadziesiąt lat temu porównał i zadał ciekawe pytanie[7]:

czy „racjonalni” są Ci decydenci, którzy w stogu siana igły najostrzejszej szukają; czy Ci, którzy – znajdując igłę nadająca się do szycia – szyć zaczynają? – jak myślisz?


- niełatwe i ciekawe to jest pytanie.

- zgadzam się z Tobą i całe szczęście, że nie sam odpowiedzi szukać będziesz, tylko z tymi, których do tego poszukiwania zaprosiłeś. takie inne nieco w zbożu buszowanie.

jeden gości do buszowania zaproszonych powinien, w twoim przypadku - analityk/finansista - tej najostrzejszej igły poszukać.

- najostrzejszej, co to znaczy?

- po prostu decyzji najlepszej, OA powinien poszukać.

- OA?

- tak, powiedz mu niech Optimum Absolutnego poszuka. takiej decyzji finansowo dla pieniędzy firmy najlepszej.

- a poszuka?

- poszuka, sprzęt do tego niezły ma[8]

- a ja i osoba za ludzi odpowiedzialna?

- a wy po prostu igieł do szycia szukajcie. ty swoich, dla właściciela najlepszych, a ona, ta osoba dla wszystkich ludzi najlepszych.

- ok i co dalej jak wszystkie te igły znajdziemy.

- to właśnie teraz ten trójkątny rajd się zaczyna.

- jak to teraz.

- właśnie teraz.

- dlaczego teraz?

- ponieważ najczęściej optimum absolutnego podjąć się nie da?

- dlaczego?

- choćby z uwagi na straty?

- jakie straty?

- w ludziach lub w firmy aktywach.

- czyli fundusz na działania większy będzie, ale dużym kosztem ludzi lub innych zasobów, tak?

- dokładnie.

- i co wtedy?

- wtedy właśnie najciekawszy OeS w rajdzie się zaczyna. start w punkcie OA, meta w punkcie OS.

- OS?

- tak, OS to Optimum Sytuacyjne.

- a ów OS to?

- to decyzja, to igła, którą do szycia spośród wszystkich wybieracie lub którą tworzycie. tworzyć z Absolutu to w przypadku decydowania Absolutu tego zawężanie lub zubożanie.


ta igła najlepsza to decyzja najlepsza z uwagi na wszystkie kontekstowo ważne szczegóły i wszystkie istotne ograniczenia. wybór ten trudny jest.


- dlaczego?


ponieważ na waszym argumentowaniu, spieraniu się polega.


ponieważ na przeciąganiu się na argumenty polega.


ponieważ można powiedzieć, że na relatywizowaniu Absolutu polega.


- ładnie to ujęłaś – dobre decydowanie to absolutu relatywizowanie.


gdybyś to przypadkiem powiedział, popatrzyłaby na Ciebie, uśmiechnęłaby się, a ty byś jej odpowiedział:


- dziękuje.


gdybyś przypadkiem to dziękuje powiedział, to wieczorem usiadłbyś przy biurku, pomyślał o niej i pewien artykuł byś napisał.


a może napisałeś.



ps.


- a może to co napisałeś, uzupełnisz krótkim wyjaśnieniem jak ten artykuł, który ponoć napisałeś praktycznie połączyć z ROR’em, czyli z Racjonalizowaniem w miarę ludzkich i technologicznych możliwości, procesu Osiągania Rezultatów? – zapytała

- tak uzupełnię

- a może też coś o decyzjach optymalnie absolutnych i teorii gier opowiesz?

- opowiem, bo z niektórych z tych decyzji nie wolno nam rezygnować.

- nie wolno, dlaczego?

- ponieważ one największy zysk wszystkim gwarantują.

- dlaczego?

- w skrócie, bo kooperują.

- a my rezygnujemy?

- tak, często

- a dlaczego?

- najczęściej z lenistwa umysłowego.


może przypadkiem teraz on jej o tym opowie, jeśli ona przypadkiem będzie mijać to miejsce.


[1] każdy z nas ma zawsze jakieś plany, nieprawdaż [2] OS – odcinek specjalny, jednak nie serialu, tylko taki jak w rajdzie sobie zapisuje. [3] wtręt na rozproszenie, bo temat zbyt poważny się staje: a w jakiej roli pracujesz? – w roli szefa sprzedaży pracuje. [4] by the way to też dobry, oscarowy film jest, z 1988 roku. John Malkovich, Glenn Close, Michelle Pfeiffer, Uma Thurman, starocie też warto sobie odświeżyć [5] LPP – lista psychologicznych przyczyn odchylenia od racjonalności przygotowana przez Panią Profesor Krystynę Bolestę – Kukułkę w książce decyzje menedżerskie. Lista przygotowana na podstawie badań prowadzonych przez R.R Bake’a i G.V. Ramseya 1954; J.S Brunera 1973; D. Kahnemana oraz A. Tversky’iego 1977; S.Sutherland’a 1996; M.Lewicką 1997 oraz T.Tyszkę 1999. [6] Herbert Simon – ciekawy to świata człowiek był, ekonomista, który nagrodę Turinga i Nobla dostał. [7] cp – ciekawe pytanie – jeden ze znaczników mojego systemu czytania [8] normatywne modele podejmowania decyzji,

32 wyświetlenia0 komentarzy